Relais – SNPC CLASHÉ : A BAS LE SYNDICAT NATIONAL DES PROPRIÉTAIRES

Le texte qui suit a été publié sur stuut info, nous nous en faisons ici le relais.

A BAS LE SYNDICAT NATIONAL DES PROPRIETAIRES, QUI AGIT CONTRE LE DROIT AU LOGEMENT ET POUR LES INTERETS DES RENTIERS

En marge du Housing Action Day, journée de lutte pour le droit au logement, le syndicat national des propriétaires (SNPC) a été recouvert de peinture cette nuit par des militants pour le droit au logement. En écrivant : « vous empochez, on crève », ils pointent du doigt le SNPC en tant que représentant des bailleurs rentiers.

A Bruxelles, une population déjà plus pauvre que dans le reste du pays doit se loger sur un marché en moyenne plus cher que partout ailleurs. Les loyers ne cessent d’augmenter, bien au-delà de l’inflation (+20% net entre 2004 et 2018 selon l’observatoire des loyers). Pour les ménages précaires, nombreux dans la capitale, la part du revenu alloué au paiement du loyer dépasse souvent les 50%. Autant d’argent qui ne sera pas dépensé dans les soins de santé, la scolarité des enfants ou les activités extra-scolaires, les loisirs, une nourriture de qualité, etc. Les logements abordables et salubres manquent cruellement, ce qui créé une forte concurrence entre les locataires aux revenus modestes, prêts à accepter n’importe quel logement pour n’importe quel loyer. Ceci ouvre la porte à tous les abus de la part des propriétaires bailleurs et des marchands de sommeil. Face à la peur de perdre leur logement, les locataires n’envisagent souvent pas de défendre des droits pourtant inscrits dans le code du logement, et quand bien même ils le font, la justice de classe reste clairement en faveur des propriétaires. Les politiques de rénovation urbaine (Contrats de quartier, etc.) des quartiers populaires aggravent encore plus cet envol des loyers au nom de la mixité sociale, concept donnant aux riches le pouvoir magique d’apporter aux pauvres leur salut (en leur raflant la mise).

La situation devient insoutenable, au point que même l’OCDE (organisme pas spécialement réputé pour ses vues antilibérales) ait publié un rapport accablant sur l’augmentation des loyers à Bruxelles. Cette augmentation est en premier lieu opérée par les bailleurs, qui déterminent librement le prix des loyers. Ceci n’a pas empêché le SNPC d’écrire une carte blanche ultralibérale et complètement fallacieuse, pointant du doigt les manquements de soi-disant politiques en faveur du logement social (qui sont pourtant à l’état de stase depuis les années 80, laissant les 50.000 ménages en attente d’un logement social sur le carreau) et en soutenant l’idée que c’est à l’investissement privé de répondre à cette crise, en en facilitant les mécanismes. Cette argumentation perverse démontre leur hypocrisie et surtout le rôle dont ils ne se cachent pas : défendre l’intérêt des bailleurs et leur garantir des rentes toujours plus outrancières, ponctionnées sur le revenu (allocations ou salaires) des locataires.

Concrètement, le SNPC revendique une taxation plus faible du revenu locatif, une baisse des droits de succession sur les biens immobiliers, se positionne contre toute mesure qui viserait à encadrer, légiférer ou négocier le prix des loyers, mais également contre l’interdiction d’expulser en hiver (moratoire hivernal), contre l’interdiction d’indexer les loyers, etc. Ils rejettent également les mesures coercitives visant à améliorer la qualité des logements, notamment d’un point de vue énergétique. Par contre, le SNPC est pour toute mesure qui viserait à garantir leur revenu et à limiter le «risque» de ne pas percevoir leur rente, et encourage le règlement des dettes de loyer par le CPAS ou tout autre pouvoir public. Le SNPC est également en faveur d’une mesure permettant de poursuivre pénalement les locataires qui ne payent pas leur loyer.

Bref, le SNPC est l’un des multiples représentants de la classe possédante. Son action participe activement à l’aggravation des inégalités que nous observons sous l’égide du libéralisme (organisé par tous les partis). Il défend l’intérêt des propriétaires bailleurs qui s’enrichissent sur un système organisé de parasitisme de la classe non possédante. Ils défendent le droit de propriété au détriment du droit au logement, et perpétuent l’existence d’une société profondément violente et inégalitaire, au détriment de toute morale élémentaire.

Pour une baisse radicale et un encadrement strict des loyers!
Pour une politique massive en faveur du logement social!
Pour une société de la mise en commun et contre la propriété privée individualiste!

Ils nous retirent le pain de la bouche pour se goinfrer alors qu’ils ont déjà le ventre rempli. Alors, qu’ils explosent.


IN DE CLASH MET DE SNPC : WEG MET DE NATIONALE EIGENAARSBOND (SNPC – SYNDICAT NATIONAL DES PROPRIÉTAIRES)

WEG MET DE NATIONALE EIGENAARSBOND (SNPC-NEMS) DIE OPTREEDT TEGEN HET RECHT OP HUISVESTING EN VOOR DE BELANGEN VAN RENTENIERS

In de schaduw van Housing Action Days, de actiedag voor het recht op huisvesting, werd de Nationale Eigenaarsbond (SNPC) gisterennacht in de verf gezet. Letterlijk. Het opschrift : “ JULLIE ZAKKENVULLERS, WIJ CREPEREN” (FR : “VOUS EMPOCHEZ, ON CREVE).
Ze verwijzen hiermee naar de SNPC als vertegenwoordiger van verhuurders-renteniers. [1]

In Brussel moet een populatie van mensen die al veel armer is dan de rest van het land een woning zien te vinden binnen een markt die gemiddeld duurder is dan elders. [2]
De huurprijzen blijven stijgen, nog ruim boven de inflatie (+20% netto tussen 2004 en 2018 volgens het observatiecentrum van de huurprijzen). [3]
Precaire huishoudens, die talrijk aanwezig zijn in de hoofdstad, besteden vaak meer dan de helft van hun inkomen (50%) aan huur. Meer dan de helft van hun inkomen kan hierdoor niet besteed worden aan gezondheidszorg, onderwijs of buitenschoolse activiteiten voor hun kinderen noch aan vrije tijd of kwaliteitsvoeding, etc. Het ontzettende tekort aan betaalbare en gewoonweg gezonde woningen creëert hevige concurrentie tussen huishoudens met een bescheiden inkomen. Huishoudens die intussen bereid zijn om om het even welk onderkomen voor gelijk welke prijs te aanvaarden. Dit zet de deur wijd open voor misbruik aan de kant van huisbazen en huisjesmelkers. Uit angst om hun woning te verliezen, overwegen huurders vaak niet eens om voor hun rechten op te komen, rechten die nochtans zijn vastgelegd in de Huisvestingscode. Doen ze dit toch, persisteert de klassenjustitie duidelijk in het voordeel van de huisbazen. Het stadsvernieuwingsbeleid (wijkcontracten, etc) in de volkswijken versterkt de problematiek van de stijgende huurprijzen onder het mom van sociale diversiteit. “Stadsvernieuwing” geeft de rijken een concept waarmee ze via een magische macht de armen verlossing schenken (“the winner takes it all”).

De situatie wordt onhoudbaar, in die mate dat zelfs de OESO (niet bepaald bekend om haar anti-liberale standpunten) een vernietigend rapport heeft gepubliceerd over de stijging van de huurprijzen in Brussel. Deze stijging wordt in de eerste plaats veroorzaakt door verhuurders, die vrij zijn om de huurprijzen te bepalen. Maar dit weerhield de SNPC er niet van een ultraliberaal en misleidend rapport te schrijven waarin ze met de vinger wijzen naar de tekortkomingen in de politiek die sociale huisvesting zogezegd bevoorrecht (een beleid waarin nochtans sinds de jaren 80 in feite niks meer bougeert, waardoor 50.000 huishoudens al wachtend op een sociale woning aan de kant worden geschoven) – en het het idee ondersteunen dat het aan privé-investeringen is om op deze crisis te beantwoorden door de mechanismen ervan te vergemakkelijken.
Deze perverse argumentatie demonstreert hun hypocrisie en toont vooral de rol die ze openlijk innemen : het verdedigen van de belangen van de verhuurders en hen de garantie bieden op schandalig hoge bedragen uit huurinkomsten die worden ingehouden op het inkomen van huurders (uitkeringen of looninkomsten).
Concreet pleit de SNPC voor een lagere belasting op huurinkomsten, een lagere successierechten op onroerend goed en is ze gekant tegen alle maatregelen die tot doel hebben de huurprijzen te reguleren, wettelijk vast te leggen of erover te onderhandelen, maar eveneens tegen het verbod op huisuitzettingen in de winter (wintermoratorium), tegen het verbod op indexering van huren, enz. De SNPC verwerpt eveneens de dwingende maatregelen die werden opgelegd om de woonkwaliteit te verbeteren, inclusief de voorschriften rond energie. Daarentegen is de SNPC voorstander van elke maatregel die erop gericht is op hun inkomsten te garanderen en het “risico” dat ze hun rentevergoeding niet ontvangen te beperken, en moedigt de SNPC de vereffening van huurschulden door het OCMW of een andere overheidsinstantie aan. De SNPC is ook voorstander van een maatregel die het mogelijk maakt huurders die hun huur niet betalen strafrechtelijk te vervolgen.

Samengevat is de SNPC een van de vele vertegenwoordigers van de bezittende klasse. Ze spelen een actieve rol in het versterken van de toenemende ongelijkheid die we zien onder de vlag van het liberalisme (georganiseerd door alle partijen). De SNPC verdedigt de belangen van eigenaars die zichzelf verrijken via een georganiseerd systeem van parasitisme op de niet-bezittende klasse. Ze verdedigen het recht op eigendom ten koste van het recht op huisvesting en bestendigen het bestaan van een extreem gewelddadige en ongelijke samenleving ten koste van elke vorm van moraliteit.


Voor een radicale verlaging en strikte omkadering van huurprijzen!
Voor een solide beleid ten gunste van sociale huisvesting!
Voor een collectieve samenleving en tegen individualistisch privébezit!

Ze nemen het brood uit onze mond om hun eigen buik te vullen. Dat ze dan maar ontploffen!

[1] Rentenieren is geld verdienen door vermogen en niet door kapitaal. Verhuurders strijken geld op omdat ze eigenaar zijn (passief inkomen).

[2] https://www.kenniscentrumwwz.be/brussel-enkele-cijfers

[3] https://slrb-bghm.brussels/nl/persberichten/het-observatiecentrum-van-de-huurprijzen-de-resultaten-van-de-enquete-van-2018